2009/Sep/25

 

มีความสุขแค่วูบเดียว... ก็จางหาย

เหมือนฟองสบู่นั้นแหละ... ที่เวลาลอยล่องหัวใจก็พองโต

มีความสุขจนเหมือนคนบ้า... ยิ้มได้ทั้งวัน

รู้สึกตัวบางเบา เหมือนบินได้

เวลาผ่านไปไม่นาน... ฟองบางเบาก็แตก ทิ้งไว้แต่ความหดหู่

ความสุข... เหลือไว้เพียงแค่ร่องรอยความทรงจำ

กลับมาเดินดินเหมือนเดิม...

สิ่งที่เกิดขึ้น... มันเป็นแค่เพียงความฝัน ที่บังเอิญเป็นจริงขึ้นมา

พอตื่น... รู้สึกตัวขึ้น ก็กลับไปเป็นเหมือนเดิม

"คนรู้จัก ที่ไม่รู้จักกัน"

แค่คนเดินสวนทางกัน ในสถานที่ที่คุ้นตา...

แค่คนรู้จักหน้า... แต่ไม่รู้จักใจ

รู้สึกอึดอัด... กว่าเมื่อก่อน

อาจจะดี... ที่ได้รู้จัก

แต่มันก็เจ็บ... ที่ยังคงเป็นแค่คนไม่รู้จัก

ขอกลับไปเป็นเหมือนก่อนได้ป่ะล่ะ... ที่ขอแค่ได้เจอ ขอแค่ได้เห็นหน้า

"ก็มีความสุขแล้ว"

ไม่ใช่ในตอนนี้... ที่เห็นหน้า... "ยิ่งปวดใจ" เพราะ มันยิ่ง"อึดอัด"

จะยังคงยอม เป็นฝ่าย "แอบมองข้างเดียว" ต่อไป

ขอเถอะ... อย่าทำเหมือนเรายังไม่รู้จักกันอีกเลย เพราะเรา "รู้จักกัน" แล้วนะ!

ปล่อยให้ฟองสบู่ฟองนี้ ยังคงล่องลอยต่อไป... ในความฝันลมๆแล้งๆของมัน

เถอะนะ... ขอมีความสุขกับการที่ได้เห็นหน้าเหมือนเมื่อก่อนเถอะ

ไม่ขออะไรมากกว่านี้จริงๆ

Comment

Comment:

Tweet


#2 by [Tikky] My Moment |。・ω・)ノ At 2009-09-25 14:29,
กหดหกด
#1 by (124.120.172.100) At 2009-09-25 09:49,