ปิดเทอมอุตส่ามีเวลาว่างแล้วแต่ก้อยังมีเรื่องให้นอยเหอะ
ด้วยที่ว่าลองเข้าบอร์ดหลังจากที่ไม่ได้เข้านานดูก้อเกิดอาการนอย
ไม่รุเพาะความขี้น้อยใจของตัวเองรึป่าว
แต่มันน่านอยจิงๆอ่ะ
เข้าไปแล้วรู้สึกท้อ...
อย่างงี้แต่งฟิคไว้อ่านเองยังดีซะกว่า
ขอโทดเหอะ... ฟิคมีไว้ให้อ่านเพ่อความสนุกหรือเพื่อให้ออดิชั่นกันแน่คะ?
ออดิชั่นเปนแค่น้ำจิ้มให้มีกิจกรรมเชื่อมระหว่างคนแต่งกะคนอ่านเท่านั้นเอง
ไม่เข้าใจจุดมุ่งหมายของการออดิชั่น ณ ปัจจุบันนี้เลย
การออดิชั่นเนี่ย... เท่ากับเปนการตัดสินใจอ่านเรื่องนั้นๆชิมิ
แบบถ้าออไม่ติดก้อไม่อ่าน
งั้นต่อไปนี้แต่งไว้อ่านเองจะสบายใจซะกว่า
อยากอาจฟิคก้อเข้าไปอ่านเฉยๆเลยดีมั๊ย
เพาะงี้แหละที่ทำให้นอยไม่ค่อยอยากจะอัพ ไม่อยากเข้าบอร์ดแล้วอ่ะ
บ่นไปก้อเท่านั้น -*-
รุสึกตัวเองยิ่งเปนยายแก่ขี้บ่นขึ้นทุกวัน...
ช่างมันเหอะ
ตอนนี้ก้อไม่เปนไรแล้ว... เด๋วไปนั่งฟังเพลงอารมณ์คงดีขึ้นแหละ... เหอๆ
เปลี่ยนเรื่องให้อารมเย็นๆดีกว่าๆ... นานๆจะมาอัพไดซะที
รุสึกปิดเทอมนี้จะไม่น่าเบื่ออย่างที่คิด... เพาะมีลางสังหรว่าจะได้ผจญภัย... เหอๆ
ก้อกะจะหางานใหม่ๆทำ
ผจญภัยในโลกของมนุษย์เงินเดือน -*-
โลกของผู้ใหญ่ที่ซับซ้อนเกินเข้าใจจิงๆ
แล้วก้อ... ปีนี้เราจะต้องเปนฝ่ายรับน้องแล้ว
ตื่นเต้นจัง ไม่รุว่าจะได้เจอน้องๆแบบไหนบ้าง
จะมีน้องๆที่เปนเหมือนเรารึป่าว
น้องรหัสเราจะเปนยังไง... จะอยุกับเราตลอดรอดฝั่งไม่ซิ่วหนีรึป่าว
ขอให้สายรหัสครบซักทีเหอะ
ตอนนี้สายรหัสก้อมีแค่เรากะพี่แองจี้เอง...
อยากมีสายรหัสครบทั้ง 4 ปีมั่ง
ขออย่าให้สายรหัสขาดอีกเลยเหอะ...
เมื่อเช้า... คุยเรื่องส้มกะแม่
ส้มจะไป Work & Travel แล้ว มันถามว่าจะฝากซื้ออะไรมั๊ย
เราอยากได้ช็อคโกแลต 55+
แล้วแม่ก้อคุยกะเราว่าอยากให้เราไปอยุเมกากะตายาย
ใจนึงเราก้ออยากไปนะเพาะเราชอบอะไรเกี่ยวกะต่างประเทศอยุแล้ว
แต่อีกใจนึงก้อไม่อยาก... ไม่รุสิ
ไม่ชอบเมกานี่หว่า... ไปอังกฤษแทนได้มะ? (พูดเหมือนมีปันยา 55+)
ถ้ามี 3 ประเทศให้เลือกไปทำงานระหว่าง เมกา จีน เกาหลี... เราอยากไปทำงานบันเทิงที่เกาหลีนะ
ดูแปลกใหม่ดี... วงการบันเทิงเค้าติสก์มากๆอ่ะ
ไปจีนเนี่ยขอไปเที่ยวอะไรทำนองนั้น
เมกาก้อไปทำงานได้... แต่ไม่ขออยุถาวรหรอก
เอาเถอะ... มันเปนเรื่องของอนาคต... ไว้ถึงเวลานั้นค่อยพูดถึงมันแระกัน... ^___^
สุดท้ายนี้...
บ้านไร่เปนที่ที่ให้สิ่งดีๆต่อนะ
ให้ความทรงจำดีๆ
ให้พี่ๆน้องๆเพื่อนๆ
ให้ความรัก ความห่วงใจ และหยาดน้ำตา
แต่ตอนนี้บ้านไร่เปลี่ยนไป...
เราจะขอจำแค่ช่วงเวลาดีๆก้อพอนะ...
